بوانات |
|
| PersianBlog | Free Templates | Blogs List | |
زبان
زبان اکثریت قریب به اتفاق مردم بوانات فارسی است و لغات و اصطلاحات فراوانی در آن استعمال می شود که حاکی از اصالت این زبان است. معدود روستاهای کوچکی (چنار سوخته، چشمه، لقمان، دفر، بنک و چنار زاهدان) به زبان عربی و روستای کوپان به زبان ترکی هم صحبت می کنند. اما زبان اصلی آنان فارسی است.
| لینک | چهارشنبه ۸ آذر ،۱۳۸٥ - اکبری |
بوانات
تو بشنو از ديار ما حکايات
ز شربت خانه شهر بوانات
زصدها چشمه آب زلالش
تماشايی بود دشت و جبالش
گلستانش به بلبل ناز دارد
به گلزارش طيور آواز دارد
زناف آهويش مشک معطر
شکار قوچ در کوهش سراسر
مکان باصفا جانانه دارد
تفرجگاه بس شاهانه دارد
به کوهش کبک وتيهو بال در بال
به باغش صوت قمری می دهد حال
از آن باغ انار برده شيراز
وز آن آب زلال نيمه افراز
از آن چل چشمه و رود پر آبش
از آن املاک بی حد و حسابش
زمينش در بهاران سبزه پوشد
زکهسارش هزاران چشمه جوشد
هوايش خوش گوار و دلنشين است
نسيم دلنوازش هر پسين است
زباغش گو که سبزه می نوازد
ديارش گو که عارف پروراند
بواناتش مگوه گو مهد شيران
گلستانش بخوان شهر شهيدان
شعر از آقای بمانعلی
| لینک | پنجشنبه ۱٥ تیر ،۱۳۸٥ - اکبری |
بقاع متبرکه بوانات
1-امام زاده شاه ميرحمزه(ع) در روستاي امام زاده بزم2- امام زاده بي بي خاتون (س) در روستاي امام زاده بزم
3- شاه زاده علي اكبر(ع) در شهر بوانات
4- سيدمحمدمرتضي در شهر بوانات
5- امام زاده بي بي (س) در روستاي مزايجان
6- عون و جعفر در روستاي شيدان
7- سيدجمال الدين در روستاي فنجان
8- سيدمعصوم(ع) در روستاي سيمكان
9- سيدمحمدحسين در روستاي خورجان
10- قدمگاه محمدحنيفه در سوريان
11- قدمگاه محمد حنيفه در روستاي قلات
12- امام زاده شاه زاده ابوالقاسم در بخش سرچهان
13- امام زاده شاه رستم در بخش سرچهان
14- امام زاده شاه خاقان در روستاي ده زيارت بخش سرچهان
| لینک | سهشنبه ٢٥ امرداد ،۱۳۸٤ - اکبری |
مشكلات عشاير سيار در بوانات
عشاير در زمره گروه هايي هستند كه بارها تاكيد مسوولان مبني بر ضرورت حمايت از
آنها، عنوان شده است اما به نظر مي رسد به دليل دامنه مشكلات، بسياري از اعلام
حمايت ها در عمل راهگشا نبوده است.
شهرستان سردسيري بوانات فارس در شمار
مناطقي است كه عشاير سيار از تيره هاي مختلف مانند ملك حسيني، عابدي، خمسه و لبو
محمدي به عنوان ييلاق از آن استفاده كرده، حدود چهار ماه از سال را در اين
خطه به سر مي برند.
واقعا
چه كسي پاسخگوي مشكلات عشاير است، اين افراد مسايل خود را با چه كسي در
ميان بگذارند؟
وابستگي معيشت عشاير سيار به دام از يك سوو
محدوديت ها و تنگناهايي كه در برابر اين فعاليت توسط ارگان هاي دولتي و
برخي ازمردم ايجادشده، عشاير را با مشكل جدي براي ادامه فعاليت دامداري روبه رو
كرده است.
وقتي كه عشاير نتوانند به امرار معاش خود
بپردازند، جوانان عشاير بيكار مي شوند كه اين بيكاري زمينه بيگاري از آنها را
فراهم مي سازد زيرا در شرايط مساوي، مشاغل به اين گروه نمي رسد.
البته توسط نهادهايي كه در برابر عشاير مسووليت دارند اقداماتي انجام مي شود
اما برخي از اين تلاش ها و زحمات در عمل نتيجه اي ندارد.
موضوع
اسكان عشاير و بي دقتي هايي كه در اين مورد انجام شده گاه به آوارگي عشاير منجر
شده است.
عشاير همواره
به سخت كوشي و فعاليت معروف بوده اند و در شرايط فعلي نيز با همين روحيه به كار
مشغولند اما توقع دارند اگر اقدامي براي رفع مشكلاتشان انجام نمي شود، دست كم
در برابر كارشان سنگ اندازي و مانع تراشي صورت نگيرد.
نداشتن شوراي عشايري و همكاري
نكردن شوراهاي مجاور نيز باعث مي شود در زمينه پي گيري مسايل و مشكلات با
مانع روبه روشويم.
حذف سهميه كنكور عشاير از سال ۷۹ باعث شده كه در زمينه ادامه
تحصيل اين گروه مشكلاتي بروز كند..
بايد زمينه شكوفايي اين استعدادها فراهم شود و اگر
فراكسيون عشايري در مجلس است، اقدام جدي براي حل مشكلات به عمل آورد.
مشكلات آمد و رفت در مسير ييلاق و قشلاق، احداث معادن در مراتع مورد
استفاده عشاير، به سرقت رفتن دام عشاير و بي نتيجه ماندن بيشتر پي گيري ها در
اين زمينه و نيز بيكاري و مسايل بهداشتي و آموزشي از مهم ترين مشكلات عشاير در
بوانات است.
بخشدار مركزي بوانات با تاييد وجود پاره اي از مشكلات براي
عشاير مستقر در اين شهرستان مي گويد: عشاير منطقه نيازمندي ها و مشكلاتي دارند
كه بايد براي حل آنها اقدام كرد.
وی مي افزايد: مرمت قنوات،
پوشش انهار، احداث استخر و آبشخور، نهاده ها و ادوات كشاورزي، داده هاي دامي،
بهداشت دام و وضعيت آموزش در شمار اين موضوعات است.
مساله كوچ عشاير وقفه و
فاصله قابل توجهي بين عشاير و ادارات ايجاد مي كند و ارتباط را ضعيف مي سازد و از
زماني كه دفتر امور عشاير در اين شهرستان از فعاليت افتاده اين فاصله بيشتر شده
است.
اين مقام مسوول افزود: به اداره ها توصيه شده است نهايت همكاري را
با عشاير داشته باشند و در حد توان به مشكلات آنها رسيدگي كنند.
بر اساسآمارهاي
ارايه شده، حدود ۱۰ هزار نفر از عشاير در زمان حاضر در شهرستان بوانات سكونت دارند
كه داراي نزديك به ۵۰۰ هزار راس گوسفند هستند.
حدود ۸۰ درصد جمعيت۵۰ هزار نفري
بوانات كه در۲۳۰ كيلومتري شمال شيراز واقع است، در روستاها سكونت دارند.
| لینک | پنجشنبه ٢٢ اردیبهشت ،۱۳۸٤ - اکبری |
وقف و موقوفات در بوانات
هفته وقف، 18 تا 24 فروردين 1384 گرامي باد
وقف اثري ماندگار است که واقف اصل و عين مال را حبس کرده و آثار وثمرات آن را براي مصرف در جهت مسايل عمومي و عام المنفعه معين مينمايد.
اينک برخي از اخبار موقوفات در بوانات به مناسبت هفته وقف:
- کهنترين و قديميترين مدرک وقف در بوانات به 714 سال پيش مربوط ميشود.
- مزرعه ملک آباد سوريان توسط يکي از بانوان خير وقف سيد الشهدا عليه السلام شده است.
- شش دانگ روستاهاي قلعه آباده، مرشدي، اکبري وعاصمي وقف عام است.
- بيش از يک سوم اراضي حاصلخيز بخش سرچهان وقف عام است.
- بيش از 100 مسجد و حسينيه در بوانات تحت نظارت اداره اوقاف و امور خيريه اداره ميشود.
- تعداد 20 مورد بقعه متبرکه در بوانات وجود دارد که تحت نظارت اداره اوقاف و امور خيريه اداره ميشود.
| لینک | یکشنبه ٢۱ فروردین ،۱۳۸٤ - اکبری |
مسجد جامع سوريان
اين بنا در زمان عضدالدوله ديلمي ساخته شده است و در بافت قديمي شهر قرار دارد، اگر چه در دوران مختلف مورد بازسازي عمده قرار گرفته و قسمتهايي به آن افزوده شده اما قسمتهاي داخلي گنبد منقوش به آيات قرآني است که از قرن ششم بر جاي مانده است.
درب ورودي مسجد دو لنگه است که رو به شرق باز ميگردد. بر روي لنگه راست درب جمله (لا اله الا الله وحده لا شريک له و اشهدان محمد) و بر روي لنگه چپ آن (عبده و رسوله ان عليا ولي الله و محمد رسول الله) حک شده است.
| لینک | چهارشنبه ٢۱ بهمن ،۱۳۸۳ - اکبری |
امام زاده شاه مير حمزه (ع)
يکي از بنا هاي تاريخي بوانات بقعه شاه ميرحمزه بن موسي بن جعفر (ع) در 18 کيلومتري جنوب شرقي شهر سوريان واقع در روستاي بزم است. تاريخ بناي مذکور به دوره صفويه ميرسد و بر اساس نوشته هاي متون تاريخي، معجر چوبي آن که از سه طرف منقوش و کنده کاري ميباشد، به دستور شاه عباس ساخته شده است. از نکات قابل توجه اين بنا، گنبد بلند مدور و منقوش به کتيبه هاي کوچک با خط کوفي، بنايي ميباشد که دور تا دور بنا را با آن تزيين کرده اند. همچنين در محوطه اين بنا درختان چنار کهنسالي است که قدمت بعضي از آنها به بيش از چند صد سال ميرسد.
| لینک | یکشنبه ۱٠ آبان ،۱۳۸۳ - اکبری |
تقديم به پرستوهايى مهاجر بوانات
پرستوهاى مهاجر بوانات
من بوانات هستم
يكى از چار بهشت عالم
دشتهايم سر سبز،
مردمم مهمان دوست،
چشمه هايم پر آب،
و درختان پر بار.
ليك، از دورى فرزندانم،
چشمه هايم پر آب، سينه ام پر تب و تاب!
سبزه زارم همگى حكم بيابان دارد.
بچه هايم همگى راهى غربت شده اند.
تك و تنها شده ام،
چشم بر راه عزيزان خودم دوخته ام،
لحظه ها مي شمرم،
مانده ام زار و غريب،
بچه هايم رفتند، ديگران آمده اند،
نه كه دلسوز نباشند. چرا، دلسوزند!
اما. . . و هزاران اما. . .
من براى آنها مثل نا مادرىام،
كه به من لطف و محبت دارند،
اما. . . مهرشان،. . . لطفشان
بگذرم. . .
دلشان از غم من آگه نيست،
و به قول شاعر:
از قيامت خبرى مى شنوند،
دستى از دور بر آتش دارند!
همگى مى آيند چند ماهى، سالى
گوشه اى مىمانند،
همه از سفره من بهره ها مىگيرند،تحفه ها مى چينند،
شاد بر مى خيزند، بارشان ميبندند،
راهى موطن خود مىگردند.
آه ! فرزندانم، آه ! فرزندانم !
همگى راهى غربت شده اند.
همه حزب اللهى،همگى مردم دوست،
همه كارى و دلسوز، متعهد، پرشور، ولى
من ندانم كه چرا؟
رخت بر بسته مهاجر شده اند؟
ترك من كرده مسافر شده اند؟
آه و افسوس از آن خاطره ها!
حيف و صد حيف از آن فرزندان!
همگى متحد و يكدل و صاف،
دست در دست نهادند و مرا،
و مرا از ستم ظلم رهايى دادند.
دل پر رنج مرا از غم ودرد تسلى دادند.
تا زمانى كه عزيزان بودند،
مهربانى وصفا رونق داشت
جويى از مهر صفا در همه جا، جارى بود
كوچه هايم وخيابان هايم
كوه ها و در و دشتم، همه جا
همه جا بوى محبت مىداد.
ليك بى روى عزيزان خودم،
چشمه لطف و صفا خشكيده،
آب آن نيست زلال،
ماه و خورشيد كدر
كوه ها گوشه غم، سرشان بر زانوست،
قمريان خاموشند،بلبلان مي نالند
و طبيعت دلگير...و...و
آه فرزندانم، چون پرستوي مهاجر رفتند
تك و تنها ماندم
غم دوري عزيزان جگرم آتش زد
اشك چشمان مرا جاري ساخت
آي فرزندانم، آي فرزندانم
باز آييد در آغوش من خسته جگر
باز آريد به من نور بصر
دل من پر درد است
كام من پر ز شرر، سينه ام پر آژنگ
خار در چشم من است!
استخوانم به گلوست!
غم هجران عزيزان خودم
كوله باري ز مصيبتها را
روي دوشم بنهاد
تحفه اي از اندوه
ارمغاني از غم
هديه داده است مرا!
من مصيبت زده ام!
كوله بارم اندوه
مانده ام چشم به راه
پس كجاييد اى فرزندانم
كه به آغوش من خسته جگر باز آييد
درد جانكاه مرا بزداييد
دل پر درد مرا يكسره خوشحال كنيد
با قدمهاي پر از لطف و صفا
و محبت كه بود كيش شما
به سراغم آييد
درد من بزداييد، عقدهام بگشاييد
چون كه گفتند بزرگان خرد
درد همدرد كه داند همدرد
سيد حسن علوى
| لینک | سهشنبه ۳٠ دی ،۱۳۸٢ - اکبری |